Geplaatst in Blog-berichten, Introvert Karakter, Vrijwilligerswerk, Werkzoekende

Donderdag 11 april 2019

Lekker hoor, heb vakantie van mijn werk. Maar alsnog word ik er dagelijks mee geconfronteerd. Gisteren had ik een werkoverleg. Goed, dat was maar een half uurtje, maar was toch weer een half uur werk. Wordt overigens wel uitbetaald, maar toch, ik heb vakantie.

Vandaag ging mijn werk-app weer tekeer. Weer twee nieuwsberichten die weliswaar met het werk van komende week te maken hebben, maar neemt niet weg dat het in mijn vakantie weer gemeld wordt. Zo kom je dus niet echt even een weekje los van je werk. Maar goed, ben blij dat ik wel mijn baantje heb, anders had ik mijn handje op moeten gaan houden bij de sociale dienst. En als er iets is wat ik niet wil, is dat het wel.

Afgelopen dinsdag heb ik twee sollicitaties weg gedaan. Heb me daarnaast weer bij verschillende vacaturesites ingeschreven, en de zogenaamde “Job-alerts” voor vacatures aangemaakt. Op LinkedIn weer een paar bedrijven op volgen gezet, zodat ik ook die (eventuele) vacatures wat sneller kan zien.
Ik hoop toch zo dat al deze inspanningen toch eens zijn vruchten gaan afwerpen. Zodat ik die leuke uitdagende baan eens zal vinden.

Gisteren hebben we de verjaardag van mijn zoon gevierd. Hij is alweer 18 jaar geworden. Wat gaat de tijd toch snel. Is het al weer 18 jaar geleden dat hij werd geboren, terwijl dat in mijn gedachten een stuk korter geleden lijkt.
En ondanks dat ik niet veel kan doen, en ook gewoon niet zo’n grote vriendenkring heb. Hebben we het toch heel gezellig gehad gisteren. Zo gezellig dat zoonlief me aan het eind van de dag bedankte voor de fijne dag. En daar doe ik het voor.
We hebben de hele dag door wel bezoek gehad, en in de avond is het gourmetstel op tafel gekomen, en hebben we met vijf personen zitten gourmetten. Ontzettend gezellig dus.

Vanmorgen maar weer verder gaan zoeken naar die baan. Had nog een mail van de bibliotheek gehad met vacatures. Stond er één die me in eerste instantie wel wat leek. Maar dacht, gezien ik daar vrijwilligerswerk doe, en ze me daar dus gewoon kennen, vraag ik eerst maar eens of die baan iets voor me zou kunnen zijn.
Het was een baan voor 16 uur in de week. Niet voldoende uiteraard, maar naast mijn 12 uur bij de post, zou het toch redelijk in de buurt van de full-time baan kunnen gaan komen.
Het antwoord op mijn vraag was dat het een baan was op zulke wisselende tijden, dat het toch niet gemakkelijk te combineren zou kunnen zijn met mijn baan voor de post. Jammer, maar helaas dus.
Aan de andere kant ben ik hiermee wel met netwerken bezig geweest, wat ik persoonlijk juist zo ontzettend moeilijk vind om te doen. Langzaam maar zeker komt het dan toch dat ik aan het netwerken ga.

Ben er een poosje geleden achtergekomen dat ik gewoon een introvert karakter heb. Niets mis mee, maar het betekend wel dat ik het gewoon heel moeilijk vind om (vreemde) mensen zomaar aan te spreken. Daardoor is netwerken voor mij dus ook zo moeilijk. Begreep het zelf eerst niet waarom dat was, maar toen ik dat boek las over introverte mensen, begonnen bij mij wel de puzzelstukjes een beetje op zijn plaats te vallen.
Neemt natuurlijk niet weg dat ik het wel zou moeten kunnen leren. En dat kan ik alleen maar wanneer ik wat vaker succesjes zou boeken in die zin. Dan ga ik vaak enthousiaster worden, en ga ik wat vaker die stappen durven zetten.

De komende tijd moet ik dan ook maar even de tanden op elkaar gaan zetten, en proberen toch die stappen eens te zetten. Zou hier dan ook wel willen vragen: “Als er iemand is die me er bij zou kunnen helpen, dan graag!!!”
Op deze site is bij contact een mailformulier te vinden, waarmee je het kenbaar zou kunnen maken aan me.

Print Friendly, PDF & Email

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *