Geplaatst in Blog-berichten, Vrijwilligerswerk, Werk

Dinsdag 2 april 2019

Wat kan een dag toch soms rommelig verlopen. Het begon vanmorgen al vroeg. Net uit bed, zet mijn mobiele telefoon aan, en gelijk:
*piep* *piep* berichten op mijn Whats App.

Gelijk die berichten maar beantwoord, vervolgens:
*tring* *tring* telefoon.

Telefoon aangenomen, een gesprek van een ruime drie kwartier. En tijdens dat gesprek zag ik een telefoontje van iemand anders binnen komen. Na het gesprek dus maar het volgende telefoontje gepleegd. Een collega die een kletspraatje wilde houden. Heel gezellig. Maar ook weer tijdens dit gesprek zag ik een telefoontje binnenkomen van de planning.

Gesprek met collega maar afgehandeld, en de planning terug gebeld. De vraag was of ik er vandaag, naast de twee wijken die ik al had, nog een wijk bij wilde lopen. Heb ze ervoor bedankt, want voordat ik mijn twee wijken kon gaan lopen, had ik ook nog vrijwilligerswerk te doen.

Op het moment dat ik uiteindelijk klaar was met dat telefoontje, zat ik nog in mijn nachtkleding, en had ik niet eens de kans gehad om te eten. Net op het moment dat ik dat wilde gaan doen, weer die telefoon. Dezelfde collega, met een iets korter kletspraatje. Goed, uiteindelijk klaar met de telefoon, gauw aankleden, een boterham achter mijn kiezen gedouwd, en hup naar mijn vrijwilligersbaantje.

Op mijn vrijwilligersbaantje waren twee mensen met een tablet die al een tijdje uit had gestaan. Ze waren alle bestanden erop kwijt. En de tablet wilde gewoon niet veel meer doen. Nu ben ik niet zo technisch dat ik al die bestanden weer terug kan halen, mits ik ze zie in een prullenbak dan zal het wel lukken, maar anders niet. Maar ik kreeg wel de tablet weer aan de praat. Wat dingen ge-update, en daar ging hij weer.
De mensen maar aangeraden om er even mee te gaan spelen, en mocht het weer niet lukken, dat ze gewoon over twee weken weer even langskomen om te kijken wat we dan kunnen doen.

Tijdens het vrijwilligerswerk, ging ook mijn telefoon weer als een gek tekeer met zijn whats app. Bleek mijn zoon te zijn, die wat vergeten was, en dat moest weer eens ala minuut worden opgelost. Moe wordt ik ervan. Het was de bedoeling om na het vrijwilligerswerk gelijk door te gaan naar het betaalde werk. Maar dat werd dus eerst naar huis, die zaken voor zoonlief regelen, en vervolgens door naar betaalde werk.

Het betaalde werk was vandaag best veel. Normaal gesproken worden bladen als de autokampioen verspreid over meerdere dagen bezorgd. Maar daar dachten ze vandaag dus anders over. We kregen gewoon alles mee. Waardoor het best zwaar was om weg te brengen, en waardoor ik weer eens goed over mijn tijd van mijn wijken heenliep. Maar het is gelukt. Ik kon mijn beide wijken in één keer meenemen, en kon dus ook mijn route achter elkaar doorlopen. Ik was echter wel blij dat ik nee had gezegd tegen een derde wijk, want daar had ik dus echt voor terug gemoeten naar het depot.

Eindelijk rond half 5 klaar en thuis, kijk ik om vijf over half 5 naar buiten, stort het ineens van de regen. En rond vijf uur kwam daar zelfs onweer bij. Pffff, gewoon net op tijd thuis voor de hoosbuien begonnen. Was me niet met een derde wijk erbij gelukt.

Nu ga ik van een rustige avond genieten, misschien nog wat lezen in bepaalde boeken. Maar veel meer zal ik niet meer doen.

Print Friendly, PDF & Email

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *